Schrijf arbeidstijd zoals de klus echt liep

Arbeidstijd is geen prestatiemeting. Het is hoe je leert welke apparaten een ochtend opeten, en of het bezoek van een aannemer bij het werk paste.

Schrijf de tijd op de klus: diagnose, de reparatie, de test, en het tweede bezoek als je terug moest met een onderdeel. Eén “1 uur” op elke regel verbergt de loopband die een halve dag kostte en de pin die vijf minuten kostte.

Tel het wachten alleen mee als je het bedoelt

Tijd op de vloer terwijl een lid een set afmaakt, is echt. Tijd dat de klus in een rij stond, is geen arbeid. Houd die uit elkaar, anders lijkt je reparatiekost een personeelsprobleem.

Werkten er twee mensen, zeg dat. Een klus waar twee mensen een stapel moesten tillen, is een andere klus dan een console reset.

Je hebt hier geen urensysteem voor nodig. Je hebt het getal op de werkorder nodig vóór hij sluit. Gokken aan het eind van de maand is hoe elke klus een uur wordt.